7 września 1864 roku w Sanoku urodził się Tadeusz Tertil - tarnowski adwokat, działacz społeczny, polityk i samorządowiec, prezes Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Tarnowie oraz II Okręgu Związku Polskich Gimnastycznych Towarzystw Sokolich w Austrii. Uznawany za głównego twórcę „złotej ery” Tarnowa i nazywany „burmistrzem niepodległości”. W 2025 r. pośmiertnie otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa.
W 1888 r. ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując doktorat. W 1896 r. otworzył kancelarię adwokacką w Tarnowie. Z „Sokołem” związał się w 1893 r., a w 1900 r. został jego prezesem. Wyprowadził organizację z kryzysu finansowego, rozwijał działalność gimnastyczną i wychowanie patriotyczne, inicjował obchody rocznic historycznych. W 1903 r. objął prezesurę tarnowskiego II Okręgu Związku Polskich Gimnastycznych Towarzystw Sokolich w Austrii (liczącego 20 gniazd).
W 1906 roku został radnym miejskim, a w roku następnym burmistrzem Tarnowa. W 1908 roku został posłem do Sejmu Krajowego we Lwowie, a w 1911 roku deputowanym Rady Państwa w Wiedniu. W 1918 roku został ostatnim prezesem Koła Polskiego w parlamencie wiedeńskim.
Za jego rządów w Tarnowie miasto przeszło gruntowną modernizację: uruchomiono elektrownię, nowoczesny wodociąg, przebudowano dworzec kolejowy i uruchomiono tramwaj elektryczny. Podczas I wojny światowej pozostał w mieście, broniąc mieszkańców przed okupantem i zabiegając o uwolnienie legionistów. 30 października 1918 r. ogłosił podporządkowanie Tarnowa władzom polskim oraz wsparł akcję wyzwolenia miasta. Z urzędu burmistrza zrezygnował w 1923 r. Zmarł nagle 31 marca 1925 r. i został pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie.
Autor: Mateusz Olejnik
